Eind periode 1

Toen dinsdag 28 februari 1967 om 12.45 uur precies 14 meter van de mast in een storm met windkracht 10 afbrak was het leed van Radio Dolfijn practisch geleden en werd ook die naam al bijna bij voorbaat in de geschiedboeken bijgeschreven.

Ik zelf ben de volgende dag met de collega’s Lex Harding en Jan van der Geest van boord gegaan in afwachting van wat er ging gebeuren. Alleen Jos van Vliet bleef aan boord.

De pers stond al snel voor de deur en de kranten schreven wollige stukken hierover.

Via kantoor (in Amsterdam gevestigd) vernam ik dat het schip bij de Zaanlandse Scheepsbouw Maatschappij in Zaandam zou worden gemaakt en dat dat wel enkele dagen kon duren. In die tijd ben ik nog even wezen kijken en ons schip lag rustig aan de kade tot ieders verwondering zonder dat er maar iemand naar omkeek. Volgens de krant in die tijd waren de zenders voor alle zekerheid door de PTT verzegeld. Ik kan mij dat niet herinneren doch wel dat de RCD ineens andere belangstelling toonde, want na ruim een week kwamen andere elementen bij de Radio Controledienst erachter dat de bekende radiopiraat binnen de grenzen van de 4.5 mijlszone lag en dus dat er actie ondernomen moest worden.

In de haast zijn Lex Harding en Jos van Vliet opgetrommeld om mee terug te varen naar de Engelse wateren en onder het toeziend oog van de “bazen” en ondergetekende werd er spoorslags zee gekozen. Zij moesten de eerste uitzendigen weer opvangen. Toen de RCD in Ijmuiden arriveerde liep de Laissez Faire net de sluizen uit en op deze wijze ontsnapte zij aan beslaglegging. Aan boord bevonden zich immers “illegale” zendinstallaties, waaruit dan wel de zendkristallen waren gehaald, doch het alleen al in bezit hebben van een dergelijk installatie was schijnbaar al strafbaar.

Ik reed terug naar huis, pakte mijn koffer en vertrok per vliegtuig vanaf Rotterdam Zestienhoven naar Southend om de volgende dag weer aan boord te gaan.

Het was een barre terugtocht met een behoorlijke storm. Jos mocht letterlijk midden in de nacht als stuurman fungeren. De dagen daarna klaagde hij over een behoorlijke spierpijn in zijn armen – het schip werd nog met een groot ouderwets stuurraad bestuurd, en als je dat niet gewend bent….

Eenmaal op de uiteindelijke oude bestemming teruggekomen werden de uitzendingen toch nog enkele weken hervat onder de naam Radio Dolfijn, doch omdat de reclameinkomsten teleur stelden werd er een beroep gedaan op nieuwe bestuurders en zo kwam het ervan dat neerlands eerste echte popstation werd gelanceerd: Radio 227.

Er zullen altijd mensen onder U zijn die de exacte datum nog weten doch krantenberichten spreken elkaar fors tegen. De ene schrijft dat Radio 227 al direct na terugkomst bij Harwich is gelanceerd, terwijl anderen data schrijven van 18 mei en van 3 juni 1967. In mijn plakboek komt een Radio 227 top 40 voor (later werd dat de “double F chart” – fabulous fifty) van 26 mei 1967, maar misschien dat U als lezer het nog wel exact weet.

Laat mij dat dan weten!

In mijn beleving was Radio 227 al snel na het mast-debacle als nieuwe Nederlandse popzender in de lucht en groeide de populariteit inmens.