Herinneringen…..

Het is najaar 1966. Ik was samen met Hans Vermeulen (Sandy Coast) student op het Muzieklyceum aan de Heemraadsingel te Rotterdam voor de privé-opleiding conservatorium gitaar, contrabas en piano. In mijn vrije tijd maakte ik al twee jaar opnames voor Radio Veronica (o.a. de Noordzeekust talentenjacht) en Phonogram. Na het vertrek van Suhandi (Hans Oosterhof) naar Radio Hoyer op Curacao bij Radio Veronica heb ik het programma voor jonge talenten van hem overgenomen en enkele malen geproduceerd en gepresenteerd.

In een klein berichtje in de Telegraaf werd gemeld dat er een aantal heren uit de Verenigde Staten in Nederland waren welke logeerden in hotel Krasnapolski te Amsterdam. Zij zouden op zoek zijn naar disc jockeys voor hun nieuwe Nederlandse radiostation wat nu nog onder de naam Swinging Radio England voor de kust van Engeland (Frinton on Sea) bij Harwich lag verankerd.

Zonder dat mijn ouders op de hoogte waren (ik was nauwelijks 19 en toen dus nog minderjarig) heb ik een brief naar hun geschreven en prompt werd ik uitgenodigd voor een gesprek.

In het hotel trof ik een drietal heren waarvan er een Jack Curtiss was, DJ en programmaleider van SRE.

Na een kort gesprek en een stemtest moest ik in de lobby wachten. Na een half uur vroegen ze mij voor hun nieuwe station te komen werken. Dat niet verwacht heb ik mijn ouders gebeld en gevraagd onmiddellijk naar Amsterdam te komen.

Na enig overleg die dag besloot ik het avontuur aan te gaan. Mijn contrabas en mijn gitaar mocht ik meenemen aan boord om mijn studie te vervolgen. Dat is er overigens nooit van gekomen.

Er werden 6 DJ’s geselecteerd waarvan er een aantal nog geen enkele ervaring in radio hadden. Peter van den Hoven, Jos van Vliet, Thijs Liefering, Jaques Soudan, Rob Klaasman en ondergetekende. Enkele dagen later vonden er allerlei perssessies plaats alleen mochten wij niet bij voorbaat met die pers praten.

Een aantal dagen voordat de naam van het nieuwe nederlandse radiostation gelanceerd werd moesten er 4 van de 6 DJ’s aan boord zijn en ik was er één van.

Die dagen was het zeer slecht weer en met windkracht 8-9 kwamen wij landrotten op het zeer tekeer gaande onder de Hondurees “varende” schip de “Laissez Faire”.

U begrijpt hoe de eerste dagen van “het wennen” verliepen.

Maar na een dag of drie waren we weer wat mens en kon het oefenen beginnen.